اوزوماکی

کوروزو‌چو شهری ساحلی و کوچک است که همیشه مه آن را در خود پیچیده. به گفته‌ی شویچی سایتو، دوست‌پسر گوشه‌گیر کیری گوشیما، این شهر را نه روحی، نه هیولایی، بلکه یک الگو تسخیر کرده است: مارپیچ، همان شکل مرموز و هیپنوتیزم‌کننده‌ی جهان. مارپیچ اول در چیزهای کوچک پیدا می‌شود، در صدف‌ها، سرخس‌ها، گردابِ آب و چرخشِ باد. کم‌کم به اندام آدم‌ها، وسواس‌های بی‌پایان و سرنوشت مردم شهر راه پیدا می‌کند. کیری که می‌خواهد با عشقش از این شهر فرار کند، باید ببیند این نفرین تا کجا می‌رود. اوزوماکی روایتی هولناک از وحشت کیهانی و تحول بدن است.